Met het Senaatsrapport Wie heeft LAHAUT vermoord? van 2015, juist tien jaar geleden, werd de sleutel geleverd om het plaatje van de moord op Julien Lahaut verder in te vullen.

Auguste Roeseler

Het moordcomplot was dertig jaar eerder al door Rudi Van Doorslaer en Etienne Verhoeyen gedetailleerd ontrafeld. Centrale betrokkene was Auguste Roeseler, medewerker van een stay behind netwerk (in voorbereiding op een Russische inval) van katholieke signatuur, met oa Leclef, secretaris van kardinaal Van Roey, kolonel Mampuys en André Moyen van Milpol. Auguste Roeseler werd in het boek 'Marc' genoemd maar volgende specifieke informatie kon maar op een persoon betrekking hebben, 'Marc' stond nl voor:
1. Voorzitter van de Brusselse JOC/KAJ,
2. Medewerker aan de Hulp voor Arbeiders in de Vreemde en Werkweigeraars met oa ook Jean Peeters van Socrates
3.Voorzitter van het Nationaal Verbond voor Weggevoerden en Werkweigeraars (NVW), met Jean Peeters als secretaris.

Dat kon dus alleen maar Auguste Roeseler zijn. Voor elke insider en ook voor elke buitenstaander was dat duidelijk zo concludeerde Jean-Pierre van Rossem in z'n boek van 2010 Onverwerkt verleden - de moord op Lahaut. Hij kwam tot die vaststelling na lezing van het belangwekkende en intrigerende boek van Pieter Lagrou Mémoires patriotiques et Occupation nazie, voortgaande op voetnoot 97 (3de deel). Diezelfde Pieter Lagrou had op het Symposium van 1992, onder voorzitterschap van Roeseler, over de Verplichte tewerkstelling in Duitsland, snoeihard uitgehaald naar het NVW. Intussen waren Auguste Roeseler en Robert Hertogen ook al aan het woord geweest in de series Verzet van de BRT in 1986 over de hulp aan de weggevoerden en werkweigeraars en hadden oudgedienden van de KAJ in 1989 het boek KAJ, haard van verzet  uitgegeven.

"Adolphe" de moordenaar van Lahaut

Het moet tot op de dag van vandaag verwondering wekken dat met de vanaf 1985 beschikbare informatie Auguste Roeseler zonder enige objectie z'n weg is kunnen gaan en dat er niet verwezen werd naar z'n activiteit in het toen nog niet nader genoemd stay behind netwerk om 'communisten' op te sporen in bedrijven en administraties en deze informatie door te geven aan bedrijven,burgerlijke en militaire veiligheidsdiensten. Ook Etienne Verhoeyen en Rudi Van Doorslaer moeten met lede ogen toegezien hebben hoe hun wezenlijke informatie werd genegeerd. "Via Jean Peeters leerde 'Adolphe' 'Marc' kennen, die hem op zijn beurt aan André Moyen voorstelde." schreven deze onderzoekers al in1985. En van "Adolphe" was wel geweten maar in het boek toen niet vermeld, dat het François Goossens was, degene die de vier dodelijke kogels op Lahaut loste. Er werd wel aangegeven dat er een organisatorisch verband bestond tussen Auguste Roeseler en de moordenaar van Lahaut, ook al werd er in 1985 nog geen naam op geplakt. Dat had in 1985 de ogen toch al moeten openen met betrekking tot Auguste Roeseler.

Het verloren gelegd PV: de BACB met Roeseler en Goosens

Het is de grote verdienste van het Senaatsonderzoek om de band tussen Auguste Roeseler en François Goossens onomstootbaar vast te stellen op basis van een verloren gelegd PV. Dit document werd tot twee maal toe in het rapport integraal weergegeven met oa deze inhoud:

"...Met zekerheid kan eveneens worden gemeld dat volgende personen werkzaam zijn voor Moyen, A., en tevens daadwerkelijk optreden in het kader van het BACB:
1. Goossens, Frans, assureerder, wonende te Halle, De Maeghtlaan nr 124-telefoonnummer 565657 - die deel uitmaakt van de Weerstandsgroepering 'AS', en dewelke blijkbaar niet achteruit schijnt te deinzen voor eender welke actie, die hem gebeurlijk zou worden opgelegd....
2. Roseleer, wonende te Brussel, alwaar hij als bediende werkzaam is op de Banque de Bruxelles (hoofdzetel). Voornoemde laat zich doorgaan als vertrouwensman van Moyen, A., dewelke hem doorgaans belast met de speciale opdrachten voor de provincie-hoofden van de beweging. ...

In het onderzoeksrapport in opdracht van de senaat wordt drie maal gesproken over de 'aandachtige lezer'. Deze 'aandachtige lezer' zal in onderstaande oplijsting met linken naar de originele uitgaven, alle elementen vinden om het hierboven geschetste tot in detail na te gaan. Het senaatsrapport heeft geen duidelijkheid kunnen brengen over de juiste toedracht van de feitelijke sabotage van het onderzoek naar de moord op Lahaut, noch over de opdrachtgevers ervan. Wel werd een gedetailleerde analyse gemaakt van het anti-communitische Netwerk (van Adré Moyen) en de BACB als kader waarbinnen François Goossens tot de actie is overgegaan.

Maar dan blijven toch nog vragen over:

1. Hoe is te begrijpen dat na 1985 niemand Auguste Roeseler heeft aangesproken op z'n activiteit in het Netwerk Moyen, ook niet de interviewer voor de serie Verzet, die het boek van Rudi Van Doorslaer en Etienne Verhoeyen toch moet gelezen hebben.
2. Waarom werd er met geen woord over gerept in het boek KAJ, Haard van Verzet van 1989, waar verschillende mensen aan meegewerkt hebben die met en naast Auguste Roeseler in de Hulp aan werkweigeraars en weggevoerden gewerkt hebben en die ook het boek De moord op Lahaut, het communisme als binnenlandse vijand, gelezen hebben.
3. Waarom is pas in 2010 een vervolg gegeven aan de vaststelling van 1985 door de beide auteurs, en nog wel door dezelfde auteurs en is pas in 2015 het onderzoek in opdracht van de Senaat uitgevoerd?
4. Wat is er van het 'vervolgonderzoek', dwz op welke wijze, met welke methode en met welke mensen is de 'anti-communistische actie' verder gezet, en tav van welke personen en mensen. Het is niet omdat er geen moorden meer zijn gepleegd dat de anti-communistische actie, oa tav het ontstaan van 'nieuw links' in 1966-1968 en haar uitloper in de PVDA/PTB minder object van observatie, informatie, confrontatie, agitatie en provocatie zou zijn. Het recente boek van Hermy over de 'kameleontische PVDA', ligt volledig in de lijn van de schrijfsels van André Moyen.
5. En wat met de doofpot van het aartsbisdom mbt hun connectie met het stay behind netwerk en de rol van de toenmalige secretaris van Kardinaal Van Roey? Hoe diepgaand is dat onderzoek gevoerd. Het doet denken aan de 'doofpotoperatie' en het wegkijken van de (hogere) clerus mbt het seksueel misbruik in de kerk.
6. En het is allicht de ironie van de geschiedenis dat het 'anti-communisme', mede aan de basis ligt van het ontstaan van het 'nieuwe links' aan de katholieke universiteit in Leuven. Door de democratisering van het onderwijs in de zestiger jaren is de bijdrage  van de kinderen van de oudgedienden van de KAJ in de oorlog essentieel geweest, nl de KWB-ers van 1963/1964 met hun manifestactie, zie www.npdoc.be/rodeboekjekwb en het jaarprogramma "Het kapitalisme maakt de mens kapot". Als deze jonge twintigers thuis kwamen met de ontdekking van het marxisme en het  communisme en 'Arbeiders-Studenten', één front, klonk dit wel heel herkenbaar in deze katholieke huishoudens. Het heeft het tegendeel vrtgebracht van de 'anti-communistische actie', waar de BACB een exponent van was. De 'anti-communistische actie heeft nog jarenlang de christelijke arbeidersbeweging geparalyseerd, en tot de dag van vandaag verhinderd om ook de PVDA/PTB als volwaardig stemalternatief te beschouwen. Wanneer komt er een onderzoek over het draagvlak dat ook, binnen de christelijke arbeidersbeweging ontstaan is voor het tot stand komen van 'nieuw links' in de studentenrevolte en hoe het ook uitdrukking kreeg oa in de Fordstaking van 1968, de textielstaking van 1969, de mijnstaking van 1970, de Boelstaking van 1971 en vele andere, en ook in de Witte woede (1985-2005)? Wanneer wordt die geschiedenis door historici geschreven?

Update site julienlahaut.be: 20 essentiële documenten